- sözleri

Mesaj	Görüntüleme	Yazar
Artık ne masumuz, ne yalandan yoksun Bırak olsun Resimleri sen al, mevsimler zaten benim Hadi olsun Bölüşürüz bu şiirler, arkadaşlar şehirler Olan olsun Artık ne özgürüz, ne de özgür ömrümüz Hadi olsun Ben giderim İstanbul senin olsun Ben giderim İstanbul senin olsun Alırım başımı, başım bir deli nehir Silerim yaşımı, siler ismimi şehir Kestirir saçımı, kendimi avuturum Bi' gülü kurutur, kurursa unuturum Bir mektup yazarım, yokluğundan da ağır Bi' kedi alırım, sende anneni çağır	138	Baran Yılmaz
Bu günahsız gözlerimi de yaktırma bana Sana mı ona mı inanayım battım yalana Tam unuttum dediğim an bulaştın yakama Bi de onu öperken de baktın ya bana Sen en pis hali nefretin Huzuru beni düşünmeden kendine çektin Bu masaya bir resmin az geldi Dön de gururum yine bana ihanet etsin Bu evi eşyaları bile sattırma bana Bütün odaları sen ve kapandım odama Kilidimi beynime vurup çektim kapıyı İçeriye beni bile alan olmasa da gel Bana mutsuzmuş gibi bakma İstanbul neresi diye bile sorma	183	Baran Yılmaz
Yorgunum yani Bu acının insana bürünmüş hali Bölünmüş ailem gömülmüş ani Yansıyor dışarıya sesimden halim Sokakta yalnız Bir çukura düşmüşüm eksiğim Önüme koyar bu çerçeve eskiyi Kaybediyorum ama dert değil Haddinden dolu yorgunum Evimin içindeki canlara kırgınım Acılı dolu yüreğim vurgunum Sanki bütün odalar üzerime geliyor Sessiz bir gemide durgunum Beni bekleyen limanlar aklıma geliyor Çok dönüyor dünya durdurun Aklıma kaybettiklerim geliyor Bir şeyler eksik (ama ne) bir şeyle	172	Baran Yılmaz
Ah ben sen diye diye ölecek miyim? Beyazlar içinde görecek miyim? Seni kendime sakladım, yasakladım Ömrüme sapladım Hesapladım her şeyi en ince detayına kadar Ama sen beni koymadın O koskoca yüreğine sığmadım Öldüm beni duymadın Hayat bana gülmüyorsa ben ona niye güleyim? Bu veda değil, sana dönemiyor yüreğim Hayat bana gülmüyorsa ben ona niye güleyim? Bu veda değil, sana dönemiyor yüreğim Sıkıldı ruhum, düşer yine hüzün yüzümden Avluda oturup bir sigara yakmış Leylam, hasret dizind	253	Baran Yılmaz
Bu gece zincirlerimi çözmedin hiç Sanki gittiğinden bu yana zaman geçmedi hiç Nedense ölmedik hiç Sanırım yalnızlığa alıştık diye geriye dönmedik hiç O saçları nasılda örmedim hiç Nasıl gözlerim doluyken yaşım akmadı hiç Güneş doğudan doğup batıdan batmadı hiç Her şey tersine, acayip, ilginç İçim okyanus dibi Yüzeye çıkmaz oldum, acım hortlamış gibi Sanki gökyüzünden yıldızları toplamış biri Sürekli bulutluyuz ömrümüz gri Ne acı sesinden ismimi bile duymadım hiç Sanki hüzün güzeldi	137	Baran Yılmaz
Günaydın deli gönüllü güllerin en sahi kızı Ellerim kol düğmemi çözemez halde bu gönül farklı kızım Bu derin rüzgarların farklıca tonlarında Sessizliği göl kenarında aramak karlı kızım Sen gündüzü göster Gördüğün bir gülün geçmişinden hisler Nasıl bir kısırlık bu yalnızlığın dibiyim artık İnsan sevmese de arada sırada özler Sırtıma vurduğum her zincirimde varsın Her yarım her yarın her hüzün dününde varsın Sevdiğim her gözün yanaklarına karsın Varsın be her yönüme darsın Bir kelebek	194	Baran Yılmaz
Kan damladı gözlerimden, alışmışım görmedin mi? Karanlığa boğuldum ay ışığım dönmedin mi? Al bu kalbi, kalbine et bir sefer nakış Rabbim vermesin devanı o nasıl bir bakış Yanık kokuyor sanki bugün gözlerinin ak'ı Seni sevmek son yitirdiğim akıl Aşk bu, uğruna ölmediğimi sölüyorsan Bozuk bir kaset gibi gözlerime takıl Etkisindeyim ben hala o parke sokakların Ve sensiz uyandığım lanet olası sabahların Geceler benden ben gecelerden şikayetçi Bu huzur bozan karanlık her gece ne davetçi D	140	Baran Yılmaz
Üvey, zemheri gözler üvey Yer gök dört duvar sagır ağır ağır Düşmedim daha Ah dar sokak vurgunları Kaldırın düşenleri ağır ağır Düşmedim daha Ayaz vur vuracaksan hiç utanmadan Ey talih sen de dön döneceksen Gecen günün beni neden tanımadı Elin kolun beni nasıl saramadı O bendeki canı henüz yoramadı, ooof of Üvey, zemheri gözler üvey Yer gök dört duvar sağır ağır ağır Düşmedim daha Ah dar sokak vurgunları Kaldırın düşenleri ağır…	180	Baran Yılmaz
Bir oktav ecelsin demiştim vazgeçersin Bir ölüm bir yaşam dürüst ömre geçersiz Sen aynı gül tadından ayrı Bir kayısının güne tez bakan tohumlarından dudaklarıma reçelsin Ki sürüp sürüp doyamadım Hiçbir teni hiçbir kadını yerine koyamadım Odamın sansürüsün de kış yine anar adını Biliyorsun sensiz bir rüyaya dalmadığımı Ne hacet buna güle değdi gözün cilvesi Seherin gülünç ayazlarıma ninnisi Ellerinden aşk gözlerinden ömür akar Ki gözlerindeyim gözlerin neyin ne meyvesi Yollarım bahar	176	Baran Yılmaz
Çalıyorlar ömrümden Beslenipte gönlümden Krizdeyim yine, Çok yandım söndüm ben Gözçukurlarıma gömdüm dert Çok yandım öldüm ben Kalırım yine kendi kendime Kendim yanarım kendi derdime Lise yıllarım ok gibi beynime acılar yapışıyor şok gibi Kovalıyorken biri en dibi Çalıyor kulağında sen gibi Bir sokak fakir bir sokak burjuva Yine çıkıyor curcuna Kiminin hayali kiminin borcu var Para uğruna tav oluyor kurşuna Ayak altında dolanma Bir yemek parasına donan var Bana bahsetme yalan ya	278	Baran Yılmaz