Fecre dal (hop) Fedai cembiyeleri ile cenkte kaldı Surlarımda kahpe uykuya daldı Suretim şarap misali, eskidikçe değeri arttı Serserim, serim giyotin altı Kalbimde senede kaç kez birisi idam aldı? (ha) Şaibelerim şairimdi, şakacı mecburi sıfattı Rıhtımlarımdan gemiler kalktı Yolcular ağırladım, ağır ağır revanlarım Güneştim, bir ara yağmur oldum Kendi deryalarımda, kendimi zorla boğdum Spekülatif düşlerin spazmı var Stagflasyon önlemliydi Sözümü kesme, girişiminde bulunan herkeseydi | 0 | 291 | Baran Yılmaz |
Unuttuğumun ilk günü, bir tebessüm filizlendi Unutabilmenin en büyük zaferlerden olduğunu gördüm Köklerinden ellerinle tutup ağacı sökmek Ve bakıp titrek kollarına çok yorulduğunu bilmek Yudum suyla hasretleşmek, istemsizce titremek, hayat ölüm arası nefesleşmek Kendini kandırmaktan arındırmak, self defans, olmamalıya yok şans, bilindik bu türbülans Unuttuğumun sonrası, hatır gönül sofrası Ve bir ziyafet bayram yeri, kalbimin tam ortası Kelepçesine aşık eller artık anladı, bi' yerde zapt | 0 | 405 | Baran Yılmaz |
Sevgim gerçek olmasaydı ağlayabilir miydim Aşkın bende olmasaydı nasıl gülebilirdim Ateş beni yaktıkça daha çok soğuyorum, soğuyorum Ben ateşi körükledikçe buz gibi donuyorum Bana şaşkın bakıyorlar onları da anlıyorum Evvel zaman bir damla iken durumum. El'an derya hal buluyorum Çıksın artık be kalem tek bir harf çiz bari Vaktim olur zayi etme böyle kırma yarini Bir işaret et, bir çizikten yol bulurum Bir çizikten değil miydi onca köprü kurduğum Ey askerim kurşunum kulun hali aynı Kal | 0 | 333 | Baran Yılmaz |
Hiçbir şeyde gözüm yok Olmayacak duaya âmin sözüm yok Aklım benden uçtu gitti Uzun zamandır haber yok Bak bana dikkatle Sence ben militan mıyım Sakallarımı yolsam, ahbaplarından mıyım Geyik muhabbetine katılsam, söyle dostlarından mıyım Nerdeyim, sen nerdesin Sen ne boş bir kellesin Sana dünyalıklar ellesin Salıncaklarını tayfunlar yellesin Rauf, Musavvir. Allah birsin, Azze ve Cellesin Biliyorum sen herkeslesin Ama en güzeli benlesin Sınırı yok, bu hiçlik mertebesinin Tarifi yok | 0 | 281 | Baran Yılmaz |
Yunus içine döndü, dışına baktı kaos var Demir atmak istediğim ıslak limanlarda lodos var Fokurdayan suda kaynayan kıskaçlar Kaynar kazanda ıslık çalıp duran ıstakozlar Öyle güçlü sesim var ama kalpsiz kulağı kulaksız Canımı ölümlerden çekmeye bu güç yetersiz Dinsin ateş arsız, yanık içim alevsiz Gördüklerim doğruysa, bu çekip gidiş vedasız Benimle yaşlandılar ama benden önce öldü anılarım Şu sudan kabarcıklar, ölüm tanıklarım Yok ki topum tankım Ardımdan kaynar, su döker kepçeler yan | 0 | 289 | Baran Yılmaz |
Yine kızarıyor sigarımın ucu Görünmüyor hayallerimin ucu bucu Haydi ver sevinci hüznü bir bebek gibi kollarıma Sular dök beni bekleyen yollarıma, ben birazdan yolcuyum Yeditepenin etrafı miski anber rahiyası Yanımda güzeller güzelinin has salihası Şu içimde yılların bıraktığı atıklar Ve bana eşlik eden binlerce ses var, kısılmasınlar onlar Ey yolcu dostum, ayakların rehberindir Senin dostun soğuk esen yellerdir Tüm insanlık senin gözünde eldir İçecek suyun gözlerinden taşan seldir Bu | 0 | 262 | Baran Yılmaz |
Sagopa Kajmer - Ben Hüsrana Komşuyum Albüm: Kötü İnsanları Tanıma Senesi Yıl: 2008 Benim sermayem çift el artı çift göz, Karamsardan varan harbi doğru söz, Acılarımsa köz. Ah benim bu sisli yollarım, Vay benim körpe ellerim, Kara saçlı başım, dara düştü yarım. Bazen bıktım, aslen yıkıldım, Ve daldım derinlere, sığdan yıldım, Beni toplasan otuz şirin yıldım, Sabreden dervişin muradına vardım. Bitmez kaderin uzun yolu, Gidilemez tek binekle, İçine sinmiş korkak çocuğu ileri doğru it | 0 | 352 | Baran Yılmaz |
Bak bu izler kalıcı, bıçaklar vardı sineme. Dayanır canım acılara, söylemeyin anneme. İzlerimdir gizlerim, yalnızken onları izlerim. Hepsi birini canlandırır, ben öldürürüm. İzlerime bakmayı sürdürürüm Kendimi hatalarıma güldürürüm Umutsuzluk çerağını söndürürüm Dehh düldülüm (dehhh) yolun açık olsun yolun Öt bülbülüm duyulsun o güzel tonun Yıllarımı paylaşan derince izler, beni izler Onları bir görseydiler, solardı benizler Ağlamaktan susuz kalırdı denizler Eskideki ahmaklıklarım, g | 0 | 408 | Baran Yılmaz |
Akrep kuyruğunda, yılan dişlerinde Ağaç dikenlerinde, insan dilinde zehri yüklenir Ve farkı yoktur yaratığın Burası evi yaratıkların ve yaratıkların kendi yarattıklarının İnşa edip yıktıklarının Terkedip ardından baktıklarımın üzerine uçar geride külüne sarılan yanmış eski sayfalarım Rüzgarın asisi koluna girmiş yaktıklarımın Şu an vardım, yanındayım kendime kattıklarımın Şu son nefesi aranızda artık pay edin Bu ağır anlamların altlarında ezilmiş lain hain "Vahim halin" diyo' kâhin "B | 0 | 254 | Baran Yılmaz |
Daha ne kadar sus, daha ne kadar sus pus? Onların öğrettikleri yanlış, bilmeli doğrunun aslını görmeli Kitabından okudukların yalan evlat, uyduruk uydurmaca her şey Kitabına uyduran alçak birileri var, onları gör herkese anlat Gerçek senden saklı bir halde ve sen yalanın çobanına sessiz kuzusun Uykulu kitle, uykuda uyusun ne feci son Aklını gitgide kaybeden insanların arasına karışarak alnını ak tutmak mesele Ben geri kaldım onlar sözüm ona fark atmış Gel bi' de benden, benim gözlerimden | 0 | 283 | Baran Yılmaz |