- sözleri

Mesaj	Görüntüleme	Yazar
Sago Kaf kef, kaf kef Benim bir sırrım var, açıklanmayacak kadar sır Bundan çıkar hır. Haplamalar vuku bulur, dert kahır Sırdan geçen dilim olsa, hal eder diken Bilmez bilen bağdar olur benden iken Ya söylersen kim anlar? Söylemezsen bağlar, gamlardan ağlar Bu yıpranışla dağılır bütün Doymaz Sago yakar tütün İçindeyim bu oyunun büsbütün Hayatıma musallat oldu şöhret ün Karıştı yarınım bitti dün, tedirgin bugün Topla çıkar, nedir sonuç? Her kıyasla dilime değer Bıçağa ait keskin uç,	278	Baran Yılmaz
Uyanmak zor uykunu bölmedikçe kurtuluş Çıkışı bulamadığın yol üzeri gözün kapalı yıpranış Yıprandığını bir tek senin bilmen kıvranış (yeah) Ağladığını kendin görmen ruhen yıkılış Onlar anlatsan da anlamazlar, bir anlam da yüklemezler Çıldırdığını düşünürler o büyük düşünürler Keşke konuşmasaydım dersin (aha) Meğer buymuş (a) ilk dersin zor iş, kolay gelsin Elin boşta kalır tutmadıklarında Gözün yaşta kalır anlamadıklarında Sesin titrer konuşmaya çabaladığında ardarda Oysa kim istemez	232	Baran Yılmaz
Şu baş belası dilimi kesin! Zilimi çalsın serzeniş, içime dolsun hüzüntü Süreklilik ne zor bir iş. Perişanlık, pişmanlık çekilmesi en güç dertmiş . . Sabır tüm sıkıntıların anahtarıdır, doğrudur Düş kırıklıklarım sonucu ruhum yorgundur Ağaçlarımdan pişmanlık meyveleri sarkıyor . . Haydi topla! Gözlerimden uyku çalanı ara ve bul patakla Gönlümün dipte kalan kısmında arşivlenmiş onca yara Yılan ve akreplerle dolu içinde bulunduğum yuva Birileri haddini bildirmeli ölüm okuna kafa tutan ka	246	Baran Yılmaz
Aklımdan geçenleri bir cümleyle anlatabilsem Kendimle olan yarışımı kazanabilirdim Çözümsüz sorunlarıma çareyi sözle bulabilseydim Eğer sözüm söz olurdu meğer Hekim hekiminden çare bulurdu Ama yaprak ekimden nasıl kurtulurdu? Derdi veren, derdin çözümünü unutur mu hiç? İsyanın ağızdan çıkmadan girişte yakala ve boğ Şiirlerimin yaşamla mücadelesi bitmiyor Karla karışık yağmur, bulutla barışık ben Anlatarak kazandığım bi' hayat var Gerek anlatmak sözlerinden ev yapmak içinde barınmak A	253	Baran Yılmaz
Yine o kirli drum-set lerimin içindeyim, Ve hayatının en güzel parçasıyım, Kırıklarının alçısıyım. Affım olsun hain darba, Yediğim darbelerle sığındım Rab'ba, 365 gün 52 berbat hafta, Ağıtlarımla rafta, En büyük destekler çıkarsızlıktan ötürü lafta, Ben aklımı dile düşürdüm, Kapalı kapıdan kafamı çıkarıp kafayı üşüttüm, Yüzüne okkalı cümleler üfürdüm. Hey yabancı, ben zaten yıllardır içime dönüktüm, Parlayan bir alev gibi görünürdüm ama sönüktüm, Hayat bir bot ve bot çevresi dolu be	282	Baran Yılmaz
Varabildiğin yere kadar var Var, var, var Akar sular dönmez geri, tıpkı gençliğim gibi Bebekti ceninin ergeni, bir erdi büyümüş meyvesi Sakal bıyıkla geride kaldı, Yunus'un hamlık evresi Sivilce, akne katledildi, soldu yüzümün güneşi Ve çivisi düşmüş tablolarda, bir resimdi kendisi Kükreyen şu gökyüzünde, kuşun kilitli kafesi Tersi döndü, güvenin ansızın belirdi dostun hilesi Fincan kahve içtim, kursağımda kaldı telvesi Kırıştır yalan kahpesi, baştan akıl alır ya cilvesi Yıkar geçer b	264	Baran Yılmaz
Kendi görsün, kendi anlasın Kendi tutsun, kendi koklasın Kendi kaybolmuş, bırak kendi bulsun kendini Kendi kaybetti, şimdi bırak kendi kazansın Yüzler hafızasına kazınsın Kendi kaşındı, yaralar aşındı sağlık olsun Kendi elleriyle yaptı, oh olsun sersem Kendi sorar soruyu, bırak cevap veren kendi olsun Madem başa geldi çekilecek matem Kendi yüzler gördü, üzerlerinde güzel bakan gözler Kimilerinde kemiklerini kıran sözleri fırlatan dudaklar Yakınlaştı yüzleri ve belirginleşti gözleri, h	270	Baran Yılmaz
Sago geldi Sago geldi Hedef dik bakış, nişan, imha Görgü, tanık, üç maymun, bir timsah Fikir özgürlüğü, düşünce suçu, yargıda seçicilik Sargıda kan, garip bir panik heyecan Stres ve kısık çığlıklar Yov, yov, yov Üzerime titreyen bakış, Hip Hop içine işlediğim nakış Ilık iklimler, soğuk yürekler Samimice kuyu kazanlar, vay azanlar vay Aklını başından alır akıllı yalanlar Akıl yürüt, akıl arar, aklından gafil kalanlar Akla karayı ayrıştır, akılsız başın derdi var Atar damar attıkça,	236	Baran Yılmaz
Geçen yıllar, geçerken uğradılar yine geçende Onlar anlatırken içim geçer de Bu içimden geçenler gelir geçer de Geç bunları içim desem de, geç kalınmış bazı şeyler için de Ne için için içini yer de, kime içini döksen nerde Geçersizleşiyor kurallar geçimsizlik geçmediğinde Geçerim es geçiştirmek istediğimde Geçit bulurum bir şekilde, geçmeyi dilediğimde Gerçek, bilmeyi istediğin müddetçe senle yanında Bir hayalet gibi dolanırken kimse değil ki farkında Geçerli sebepler fabrikası seri ür	278	Baran Yılmaz
Güvendiğim dağlara kar Ağzıma çalınan ballara kan yağıyor Ben yarınları bugünden tanırım O yüzden umutlarım tek tek azalıyor Güvendiğim dağlara kar Ağzıma çalınan ballara kan yağıyor Ben yarınları bugünden tanırım O yüzden umutlarım tek tek azalıyor Bu yüzden sessiz Bu yüzden yalnız Bu yüzden sessiz Bu yüzden yalnız Hayatın gücü onunkinin hep üstü, o nedenle küstü Saçlarımın masalı gibi siyahtan beyaza döngü Çekilirken umutlarımın önüne sürgü içim sürgün Çünkü herkes özgür, (bana	307	Baran Yılmaz