Bu yirmi birlik yolculuğuma, bir şarkılık mola
Doğdu sorumluluk duygularım, hayat girdi zora
Nefes almam gerekliydi, oksijen değildi kova
Kimse fark etmedi bir bok, zaten olmuyordu soran
Her hafta bir parti, uyku düzeni falan yalan
Nereye gitti param, adamların birçoğu palavradan
Uzak okuldan ve aileden ve boş kalan zaman
Birkaç şarkı yazmak fakat, şarkılar da paçavradandı
Düzel desen yok bir boşluk, içindesin daima
Ve her dostun hain artık, her hayal bir facia
Yakınların öldüğü zaman, denen şey hep payidar
Ve bunların hep aynı döneme denk gelmesi manidar
Bu kez sağlam düştüm, bir daha kalkamıcam galiba
Gece bile küs durup, yüzüme gülmüyordu afitap
Olgunlaşıp, yorgun düşen ruhum hep bir mani var
Hayata dönmemek, fakat uyanma vakti haydi kalk
Göremediniz…