Dün gece yaralı küçük bir kız bulunmuş
Etrafına sarı kurdeleler sarılmış
Son bir kez süslemek istemiş onu büyükler
Yine yasaklarıyla

Yaklaşıp yakından bakınca gördüm
Yatan benim küçüklüğüm
Ve ben büyüdüm
Mevsimlik elbisemle

Cenaze alayını izlerken
Geçtim meyveli ağaçlarla
Mis kokan bahçelerden
Bir çiçek kopardım

Son kez ona baktım
Çiçeğimi taktım
Göğsüme
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık
Ardımdan konuşulurken

Fısıltılar duydum tesadüfen
Sordum tanır mıydınız bu yatan kızı
Henüz nefes alırken
Mutluluk başka kalplerde saklı

Sanırdı
Hep yarımdı
Yanıldı
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık
Bir yol yürüdüm evimizden

Yol büyüktü hepimizden
Ölümden ikimizden
Ve zavallı sevgimizden
Dün gece ufacık bir çiçek solmuş

Bugün yeniden güneş doğmuş
Bak burada küçük bir kız ölmüş
Ruhu büyüyüp kadın olmuş
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık
Kimse yeni yara açamaz artık

Çok canım yandı acımaz artık
Bugün düşerse yarın kalkar
Bu kız kendine acımaz artık