582 yılında ikiye ayrılan bu iki Kök-Türk kanadı, hâkimiyet mücadelesi yüzünden birbirlerinin düşmanları hâline gelmişlerdi. Batı Kök-Türklerinin başında bulunan Tardu, bir yandan Doğu’ya üstünlüğünü kabul ettirmeye uğraşırken, diğer yandan da batıda genişleme politikasına yönelmişti. Tardu, Maverâünnehir ve Harezm, Ötüken bölgesi, Kuzeybatı Moğolistan ve Kaşgar’a kadar hâkimiyetini genişletti. Ancak 601 yılında Çin üzerine yaptığı seferin başarısızlıkla sonuçlanması birçok Türk ve diğer kavimlerin isyanına sebep oldu. Tardu’nun 603 yılında ölümünden sonra Batı Kök-Türkleri’nde iç karışıklıklar baş gösterdi. Tardu’nun torunu olan Tong-Yabgu (619-630)’nun 630 yılında bir mücadelede ölmesi, Batı Kök-Türkleri’nin Çin’in egemenliğine görmesine sebep oldu