Artık adı unutulmuş bir kralın yeğeni olan Kalista, hayattayken onurlu bir generaldi. Ahlak kurallarına sıkı sıkıya bağlıydı ve sarsılmaz bir sadakatle tahta bağlıydı. Kralın çok sayıda düşmanı vardı ve onu ortadan kaldırmak için bir suikastçı gönderdiklerinde felaketi Kalista'nın dikkati önlemişti.Ancak Kalista, kralı kurtararak onun en sevdiği insanın hayatını karartmıştı. Suikastçının savuşturulan bıçağı zehirliydi ve kraliçeyi kolundan yaralamıştı. En maharetli rahipler ve cerrahlar saraya çağrılsa da hiçbiri zehri vücuttan atmakta başarılı olamadı. Kahrolan kral, Kalista'yı Demir Kardeşlik'ten Hecarim'le birlikte bu lanete bir şifa bulması için gönderdi.Kalista uzak diyarlara giderek âlimlere, keşişlere ve bilgelere danıştı ama faydası yoktu. Nihayet, ışıltılı soluk sislerin dış dünyadan gizlediği bir yer olduğunu öğrendi. Söylentilere göre burada yaşayanlar ölümsüzlüğün sırrını biliyordu. Böylece, neredeyse bir efsaneye dönüşmüş olan Kutlu Adalar'a doğru bir umut yolculuğuna çıktı.Başkent Helia'daki muhafızlar, Kalista'nın iyi niyetini fark edince sisi dağıtarak güvenle geçmesine müsaade ettiler. Kalista, kraliçeyi iyileştirmeleri için onlara yalvardı ve şehrin efendileri uzun uzun düşündükten sonra bunu kabul etti. Vakit gitgide daralıyordu. Kraliçe nefes aldığı sürece, efsanevi Can Suları sayesinde hayata tutunabilirdi. Helia'ya kendi başına dönebilmesi için Kalista'ya bir tılsım verildi. Ayrıca edindiği bilgileri kimseyle paylaşmaması gerektiği de sıkı sıkı tembihlendi.Ancak Kalista memleketinin kıyılarına ulaştığında kraliçe çoktan ölmüştü.Aklını kaçıran kral, kraliçenin çürüyen cesediyle birlikte kendini kuleye kilitlemişti. Kalista'nın döndüğünü öğrenince derhal neler bulduğunu duymak istedi. Daha önce kralı hiç yüzüstü bırakmayan Kalista, buruk bir kalple durumu açıkladı ve bulduğu çözümün artık hiçbir işe yaramayacağını söyledi. Hayretler içinde kalan kral onu vatan haini ilan etti.Kalista'yı Kutlu Adalar'a dönmek için ikna eden kişiyse Hecarim oldu. Kralı beraberlerinde götürürlerse, amcası gerçekleri şehrin büyüklerinden bizzat öğrenebilirdi. Kraliçenin öldüğünü kabullenmesi ve onu ebedi istirahatgâhına uğurlaması kralın da huzura kavuşmasını sağlayabilirdi. Kalista önce tereddüt etse de sonunda bunu kabul etti.Böylece kral, en hızlı gemilerinden oluşan küçük bir filoyla denize açıldı ve göz alıcı şehir Helia ufukta belirdiğinde neşeye boğuldu. Fakat şehrin amansız büyükleri karşılarına dikilerek geçmelerine izin vermedi. Ölümün nihai olması gerektiğinde ısrarcıydılar. Eceli kandırmaya çalışmak doğanın dengesini bozmak anlamına gelirdi.Gözü dönen kral, Kalista'ya karşılarına dikilen herkesi öldürmesini emretti. Kalista bunu yapmayı reddetti ve Hecarim'den kendine destek çıkmasını istedi; ancak Hecarim aniden mızrağını Kalista'nın zırhlı sırtına sapladı.Demir Kardeşlik de bu ihanete ortak olarak yere kapaklanan Kalista'yı delik deşik etti. Vahşet dolu bir arbede kopmuştu. Kalista'ya sadık olanlar Hecarim'in şövalyeleriyle çaresizce savaşıyordu ama sayıları Demir Kardeşlik'e kıyasla çok azdı. Kalista, hayatı son bulurken sadık savaşçılarının bir bir düşüşünü izledi ve son nefesiyle intikam yemini etti...Uyandığında gözlerinde doğaüstü, karanlık bir güç vardı. Neler olduğunu anlayamadı. Karşısında duran şehir güzelliklerle dolu Helia değil, onun çarpıtılmış bir taklidiydi. Gerçekten de Kutlu Adalar'ın tamamı artık gölgelere ve karanlığa teslim olmuştu. Her köşede, bu kâbusta sonsuza dek sıkışıp kalmış, acıyla uluyan ruhlar vardı.Hecarim'in şeref yoksunu ihanetine dair bölük pörçük hatıralarına tutunmaya çabalasa da aradan geçen yüzyıllar hepsini yavaşça soldurdu. Şimdiyse geriye kalan tek şey, Kalista'nın deşilmiş göğsünde yanıp tutuşan intikam ateşi. O artık bir hayalet... Korkunç efsanelerde geçen bir karakter... O, çoğunlukla benzer ihanetlere uğramış kişilerce çağrılıyor.Bu perişan ruhlarsa nihai bedeli ödeyerek Kalista'nın benliğiyle bütünleşiyor; İntikam Mızrağı'nın bir parçası oluyor.
