Bir şehir sanki karşında
Hatıraların arkanda
Kıstırıyorlar seni sokakta
Öldün her köşe başında
İsmin her yıkık duvarda
Ağlatıp kaldırımlarda kandırıyorlar seni masalla
Kalbim hep aynı çukurda
O kalbi gerekirse parçalar elim
Asla kaçmadan geri onlar bulmadan beni
Koş gel bir köşe başında kesilmiş nefesim
Kısılmış sesim sanki çok yakınmış deniz
Gözümde sanrılar gerçeğin tılsımı yitik
Mahallem fişlenmiş basılmış evim
Sakınmış beni belki bir ağaç belki bir kedi
Vefa servetim dedim sevda ailedir denir
Cebimde çakım var kalbimde hasretin kiri
Bilirsin ansızın kapanan kapılar açılmaz geri
Bir dünya gözümden her kıta silik
Dört yanım ihanet dört yanım yalan
Geçmemiş bu kış gelmemiş bahar
Şu koca binaları üstüme yıkan
Gülümser önümde yüzlerce zaaf umut her şeyden muaf…