Dört Halife ya da Hulefa-i Raşidin (Raşid Halifeler), Muhammed'in ölümünün ardından "Ümmetin başı" sıfatıyla görev yapmış halifelerdir. Urducada Sünni referanslarla dört arkadaş (Urduca: چار یار [çar yar]) olarak ifade edilmektedir. "Dört Halife" konusu Şiilik inancında Sünnilik inancına göre farklılık gösterir. Şiilerin ortak düşüncesi Ali’nin hilafete diğer üç halifeden daha layık olduğu ve kendisine haksızlık edildiği yönündedir.Hilafet sırasıyla:

• Ebu Bekir
  
• Ömer bin Hattab
  
• Osman bin Affan
  
• Ali bin Ebû Tâlib
  

Bazı kaynaklar buna sadece 6 ay gibi bir süre görev yapan beşinci halife Hasan bin Ali'yi de dahil ederler.

• Hasan bin Ali bin Ebû Tâlib
  

Şiî kaynaklarına göre hilafet Ali bin Ebû Talib'le başlar ve ardından imamlar gelir.Sünni inancına göre; halifelerin yaşça en büyüğü Ebu Bekir, Muhammed'in en iyi dostudur, Mekke ve Medine dönemlerinde hep yanında olmuştur. Yine Sünni inancına göre, bu sebepler ile beraber Ebu Bekir'in Kuran-ı Kerim'de iki kişiden biri olarak geçmesi, ilk halife seçilmesinde etkin olmuştur.