Sabahın beş buçuğu uykusu bal çala
Bir nefretin kırık senfonisidir alçalan
Kalbimi sımsıkı bağlar gariban kancalar
Ve sonra nefret dolusu parçalar
Yüzümde renk yok siyah beyazdı türküm
Ve ürküten sabahın derin gecesinde
Bu fakir sofrasına imreniyor kürkün
Bir zengin aşkı asla satın alamaz çünkü
Yoksul mahallemin gururlu parkeleri
Güneşi istiyorsan umudu evine parkederim
Büyük bir taaruzun tam ortasında kayıp gamzelerin
Herkes savaşsın biz inatlarına dans edelim
Ben öyle rengarenk kitaplarda okunmam
Yine de bazılarının sayfasında kokum var
Yaralıyım, yüreğim nasip aldı okundan
Her şeyimi al sevdama dokunma
Gülüm anla beni demiştim hatırlar mısın?
Hüzün ciğerlerine pişmanlığı dolduran sızı
Ve aynı yerde aynı havayı soluyorken de
Neyse artık buralar beni…