I.İnönü Savaşı(6 Ocak-10/11 Ocak 1921)
TBMM Hükümeti bir yandan iç isyanların bastırılması için büyük gayret sarf ederken diğer yandan millî ordu kuruluşunu da tamamlamaya çalışıyordu. O güne kadar çeteler hâlinde düşmanla mücadele yapan milis kuvvetlerin ordu bünyesine toplanması kararlaştırılmış ve 18 Haziran 1920’de “Garp Cephesi”nin kurulması tamamlanmıştı. Ancak buna uymak istemeyen Çerkez Ethem’in isyanı Yunanlılar’ın ileri harekâta başlamalarına zemin hazırladı. Ancak TBMM Çerkez Ethem isyanını bastırmak için uğraşırken 6 Ocak 1921 tarihinde Yunan kuvvetleri Bursa ve Uşak cephelerinden taarruza geçtiler. Yunan kuvvetleriyle bizim II. Tümen arasında başlayan savaşlar gittikçe genişledi, bütün cepheye yayıldı. Türk topçusunun etkili ateşleri altında Türk kuvvetleri çekilmeye devam etti. Ancak Türk komuta heyeti bütün dikkatini düzenli bir şekilde geri çekilme harekâtına vermiş olduğu için düşmanı iyi gözetleyememişti. Bu taarruz sırasında düşman kuvvetleri çok ağır kayıplar vermiş yıpranmış, üstelik Türkler’in müdafaa hususundaki kararlılığını kıramamışlardı. Yunan ordusu da bu sebeple aniden, çok acele olarak bölgeden geri çekildiler. Böylece her iki ordu da kendi mevzilerine çekilmiş oldu. Yeni baştan teşkilâtlandırılmış ve birçok noksanlığı bulunan Türk Kuvvetleri’nin kendisinden kat kat üstün Yunan kuvvetleri karşısında ezilmemesi, üstelik onu geri çekilmeye mecbur bırakması, Yunan taarruzlarını kırması büyük bir başarı idi. Mustafa Kemal durumu yerinde değerlendirerek, I. İnönü çarpışmalarını bir zafer olarak nitelendirdi.
I. İnönü savaşı sonrasında İtilâf Devletleri’nin tanımamak hususunda ısrar ettikleri yeni Türk Hükümeti’ni Londra Konferansı’na çağırmak zorunda kaldılar. Yunan taarruzunun kırılması TBMM Hükümeti’nin memleket içinde itibar ve otoritesini güçlendirdi. Askerî bakımdan ise “Millî Ordu”nun kurulmasındaki çabaların önemi daha iyi anlaşılmış olduğu gibi düşmanın kolay zafer kazanma ümidini de sarstı.
TBMM Hükümeti bir yandan iç isyanların bastırılması için büyük gayret sarf ederken diğer yandan millî ordu kuruluşunu da tamamlamaya çalışıyordu. O güne kadar çeteler hâlinde düşmanla mücadele yapan milis kuvvetlerin ordu bünyesine toplanması kararlaştırılmış ve 18 Haziran 1920’de “Garp Cephesi”nin kurulması tamamlanmıştı. Ancak buna uymak istemeyen Çerkez Ethem’in isyanı Yunanlılar’ın ileri harekâta başlamalarına zemin hazırladı. Ancak TBMM Çerkez Ethem isyanını bastırmak için uğraşırken 6 Ocak 1921 tarihinde Yunan kuvvetleri Bursa ve Uşak cephelerinden taarruza geçtiler. Yunan kuvvetleriyle bizim II. Tümen arasında başlayan savaşlar gittikçe genişledi, bütün cepheye yayıldı. Türk topçusunun etkili ateşleri altında Türk kuvvetleri çekilmeye devam etti. Ancak Türk komuta heyeti bütün dikkatini düzenli bir şekilde geri çekilme harekâtına vermiş olduğu için düşmanı iyi gözetleyememişti. Bu taarruz sırasında düşman kuvvetleri çok ağır kayıplar vermiş yıpranmış, üstelik Türkler’in müdafaa hususundaki kararlılığını kıramamışlardı. Yunan ordusu da bu sebeple aniden, çok acele olarak bölgeden geri çekildiler. Böylece her iki ordu da kendi mevzilerine çekilmiş oldu. Yeni baştan teşkilâtlandırılmış ve birçok noksanlığı bulunan Türk Kuvvetleri’nin kendisinden kat kat üstün Yunan kuvvetleri karşısında ezilmemesi, üstelik onu geri çekilmeye mecbur bırakması, Yunan taarruzlarını kırması büyük bir başarı idi. Mustafa Kemal durumu yerinde değerlendirerek, I. İnönü çarpışmalarını bir zafer olarak nitelendirdi.
I. İnönü savaşı sonrasında İtilâf Devletleri’nin tanımamak hususunda ısrar ettikleri yeni Türk Hükümeti’ni Londra Konferansı’na çağırmak zorunda kaldılar. Yunan taarruzunun kırılması TBMM Hükümeti’nin memleket içinde itibar ve otoritesini güçlendirdi. Askerî bakımdan ise “Millî Ordu”nun kurulmasındaki çabaların önemi daha iyi anlaşılmış olduğu gibi düşmanın kolay zafer kazanma ümidini de sarstı.
