Ay doğarken yavaş yavaş
Uyanır içimdeki bütün eksi duygular
Isınırım içerken, ay doğar

Ay doğarken yavaş yavaş
Bulanır bütün sular
Ağarır karanlıklar
Yüzünü hatırlarım, ay doğar

Bir ses gelir yavaş yavaş
Konuşur sanki dağlar
Ellerim ellerini

Kollarım seni arar, ay duyar

Herkes gider yavaş yavaş
Çekilir uzaklara garip yalnızlığına
Ben içer ben ağlarım, ay ağlar

Kurur gözlerimde hep yaşlar
Ağlamak neye yarar
Bilirim ki içinde
Her gece bir ay doğar
Her gece bir ay batar.