06-02-2020, Saat: 18:30
Karma, Ionia halkının her nesline ruhani rehber olmuş kadim bir Ionia ruhunun bedenlenmiş halidir. Karma'nın seçtiği son beden, Darha adlı 12 yaşında bir kızdı. Kuzeydeki dağlık Shon-Xan yöresinde büyüyen Darha, inatçı ve başına buyruk bir çocuktu. Sürekli köyünden uzaklarda bir yaşamın hayalini kuruyordu.Ancak Darha, tuhaf ve huzursuz eden şeyler görmeye başlamıştı. Gördükleri şaşırtıcıydı. Hatıralara benzemelerine rağmen küçük kız bunların başından geçmediğinden emindi. Bu sorunu gizlemekte başlarda zorlanmadı. Fakat görüler şiddetlendikçe, Darha aklını kaçırmaya başladığından emin oldu.Hayatı boyunca hasta kulübelerinde yaşamaya mahkûm olacak gibi görünüyordu ki köyünü bir grup keşiş ziyaret etti. Ebedi Sunak adlı bir yerden geliyorlardı. Ruhani liderleri Karma birkaç ay önce vefat etmişti. Keşişler, yaşlı adamdan çıkan ruhun seçtiği yeni bedeni arıyorlar ve onun köy halkı arasında olduğunu düşünüyorlardı. Buldukları herkese bir dizi sınav uygulamışlar fakat aradıklarını bulamamışlardı.Keşişler köyden elleri boş ayrılmaya hazırlanırlarken hasta kulübelerinin yanından geçtiler. Tam o anda Darha yatağından fırlayıp koşa koşa yollarını kesti. Ağlayarak onlara gördüğü şeylerden bahsetti ve keşişlerin seslerini kafasının içindeki karmakarışık konuşmalardan tanıdığını söyledi.Keşişler belirtileri derhal tanıdı. Aradıkları Karma bu kızdı. Gördükleri de, geçmiş hayatların bu yeni bedeni doldurmaya gelen anılarıydı.Darha'nın hayatı o anda sonsuza dek değişti. Tanıdığı herkese veda ederek keşişlerin öğretilerini almak için Ebedi Sunak'a doğru yola çıktı. Yıllar içinde ona kadim ruhuyla bağlantı kurmayı ve her biri geçmiş çağların bilgeliğini aktaran binlerce eski Karma'yla iletişime geçmeyi öğrettiler. Karma her zaman barış ve uyumun yanında olur, her kötülüğün kendi cezasını bulacağını ve dolayısıyla karşılık vermenin gerekli olmadığını öğretirdi.Fakat Darha, Karma olmak için eğitilirken bile bu prensiplerin doğruluğunu sorguluyordu. Müritlerinden bazılarının kafası karışmıştı. İlk Diyar'ın en kutsal varlığı olan Ionia Ruhu'yla bağlantısı varsa, onların doğruluğu en bariz felsefelerini nasıl reddedebilirdi ki?Gerçekten de Noxus Ionia'yı işgal ettiğinde bu inançlar zor bir sınavdan geçti. Düşman birlikleri bölgenin iç kesimlerine doğru ilerlerken binlerce insan ölmüş, Karma savaşın acı gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kalmıştı. Ruhunda uyanan muazzam yıkıcı gücü hissedebiliyor, bu gücün amacı kullanılmak değilse neden var olduğunu merak ediyordu.Geçmişin sesleri ona Ebedi Sunak'ta kalmasını, halkını teselli etmesini ve çatışmaların geçip gitmesini beklemesini öğütlüyordu. Ama içinin daha derinlerinde hissettiği gerçekler onu harekete geçmeye zorluyordu.Karma bu çelişki üstüne düşünüp taşındı. Sonunda, daha fazla dayanamadı. Noxus'lu bir komutanı kendi fırkateyninin güvertesinde yakalayıp, ilahi hiddetini serbest bıraktı. Ölçülü bir saldırı yapmamış, koskoca gemiyi ve tüm tayfasını göz açıp kapayana kadar yok etmişti.Çoğu Ionia'lı bu zaferi coşkuyla karşıladı ama keşişler, Karma'nın çok büyük bir hata yaptığını düşünüyordu. Yurtlarının ruhani ahengini bozmuş, ondan önce Karma adını taşıyan herkesi utandırmış ve hem kendisinin içindeki ölümsüz ruha hem de müritlerinin ruhlarına kara çalmıştı. Keşişler, ömrünün geri kalanı boyunca tek başına nedamet getirip meditasyon yapması pahasına bile olsa daha fazla zarara yol açmaması için yalvardılar.Karma, elini kaldırarak onları susturdu. Zihnindeki konuşmaları hâlâ duyabiliyordu ama onu, yüreğindeki Ionia Ruhu yönlendirmişti. İlk Diyar kendisini savunmak için ayaklanıyordu. Karma cesareti ve güçlü iradesi yüzünden seçilip seçilmediğini bilmiyordu ama artık, ahengin bazen ancak büyük bedeller ödenerek elde edilebileceğinin farkındaydı. Dünyaları değişiyordu ve gerçek bilgelik bu değişime direnmek değil, onu kabul etmekti.Noxus'la yapılan savaş çoktan bitmiş olmasına rağmen, Ionia'da hâlâ söz konusu komşuları olsa dahi şiddete memnuniyetle şiddetle karşılık verecek çok kişi var. Karma artık kendini bu kişilerden olabildiğince çoğunu daha aydınlanmış bir yola sokmaya, mümkün olduğunda barışa ve gerektiğinde eyleme yönlendirmeye adadı.