22-07-2020, Saat: 13:00
ben eski ben değilim içimdeki sana bakıp ruhumu ver geri en yakındaki bana kendimi terk ederek basıyorum para gözlerindeki serseri dönüşüyo adama s*ktir eder gibi bakıyorum bu ara yüzümde beliren gülücük aynaya derken “bi kıvılcım yeter doğmaya küllerinden” içim alev alev yanıyor dışı zindan olsa da her şey alev alev yanıyor boşver alev alev yansın yüreğimden akıyor takılınca oltaya herkes üzerinden atıyor yine alev alev yansın diye dünya içim diyo "sadede gel" çünkü bayadır akıtmadı ruhum kalemlerimin ucuna ter bi an bile inanmadım belki bundan etkilemiyo demesi kaderin "yolun sonuna gel" iki ayaklı keçi gibi inadım ve dönemem bedenim bu ateşin içinde kurusa ben mesihmişim gibi bekleme beni çünkü ne ben İsa’yım ne de burası jerusalem yanıyoruz alev alev meşalemin ateşiyle tutuşur zihinlerinde bahaneler vuruyorum kale kale duydum ki nietzsche "tanrı öldü" diyomuş benim için daha neler dirilişim kahır eder sinsice gülerim cesedimin yüzüne çıkıp şu kabareden insanmışım gibi düşünme beni çünkü yaratıldığım yer alev alev yanıyor bu sabah her hücrem alev alev yanıyor bi kıvılcım yeter doğmaya küllerinden içim alev alev yanıyor dışı zindan olsa da her şey alev alev yanıyor boşver alev alev yansın yüreğimden akıyor takılınca oltaya herkes üzerinden atıyor yine alev alev yansın diye dünya